
ΑΠΟ ΤΟν Αντώνη Μποσκοΐτη
Η συνύπαρξη κάποιων Ελλήνων καλλιτεχνών με τα ζώα αποτελεί σχέση βαθιάς αγάπης και αφοσίωσης.
Ανέκαθεν οι καλλιτέχνες είχαν μια στενή σχέση με τα ζώα, που μπορούσε να ξεκινά απ’ τη συμβατική συγκατοίκησή τους και να έφτανε έως και σε «ανώτερα» επίπεδα. Θυμάμαι πάντα στο σπίτι της Μαρίας Φαραντούρη να τριγυρνά ανάμεσά μας κάποιο μεγαλόσωμο φιλικό σκυλί, όπως και ένας γάτος στον προσωπικό χώρο της αείμνηστης Δέσποινας Στυλιανοπούλου. «Στη ζωή μου έχω κλάψει ουκ ολίγες φορές για σκυλιά» ήταν τα λόγια της Φαραντούρη κάποτε, αναφερόμενη στη δύσκολη ώρα του αποχαιρετισμού κάθε φορά. Θυμάμαι ακόμη ότι είχαμε ανησυχήσει όλοι για τη μοίρα της γάτας του Κώστα Χατζηδουλή, όταν είχε πεθάνει ξαφνικά ο γνωστός ερευνητής του ρεμπέτικου, που του κρατούσε συντροφιά τα τελευταία χρόνια της ζωής του.
Και ο Δημήτρης Πουλικάκος είχε και έχει μια μοναδική σχέση με τα ζώα. Χαρακτηριστική είναι η ιστορία πως τη δεκαετία του 1980, που διέμενε στην Κρήτη για μεγάλο χρονικό διάστημα, ο θείος Νώντας είχε πιάσει φιλία με ένα ψαράκι σε έναν λαξευμένο φυσικό βράχο με θαλασσινό νερό. Κάθε μέρα το ψαράκι εμφανιζόταν και εκείνος είχε φτάσει στο σημείο να βάζει το χέρι του στο νερό και να του χαϊδεύει το κεφάλι. Η Μαρίζα Κωχ, πάλι, στα τέλη της δεκαετίας του 1990 είχε βρει γυρνώντας από συναυλία στην επαρχία ένα λευκό σκυλί παράλυτο, παρατημένο στα σκουπίδια για να πεθάνει. Το πήρε, το έδωσε κατευθείαν για εγχείρηση κι αφού του έβαλαν λάμες και στα δύο πίσω του πόδια, η Λευκή –έτσι ονόμασε τη σκυλίτσα– έζησε κοντά της για πολλά χρόνια.
Από τότε μέχρι σήμερα η Κωχ έχει συγκατοικήσει με πολλά ακόμη σκυλιά και γατιά. Μεγάλη αδυναμία στα σκυλιά αλλά και στις γάτες έχει και ο Γιώργος Νταλάρας, αφού στο σπίτι του στην Αθήνα συγκατοικούν με τον Αρη, ένα λαμπραντόρ, όπως και με συνολικά δεκατέσσερις γάτες έξω στον κήπο. Την ίδια αγάπη ειδικά για τις γάτες τρέφουν η ηθοποιός και ποιήτρια Σοφία Φιλιππίδου και η ερμηνεύτρια και τραγουδοποιός Μαίρη Δαλάκου. Καθημερινά σχεδόν ανεβάζουν αμφότερες στα social media φωτογραφίες με τις γάτες τους σε ολόγλυκα ενσταντανέ.
Κι αν η συνθέτρια Λένα Πλάτωνος ελάχιστες φορές είχε ζώα μέσα στο σπίτι της, δεν ξεχνάει ποτέ τη σχέση που είχε με τον Ανατόλη, έναν μάλλον μελαγχολικό σιαμέζο γάτο, όπως και με τον Μάρκο, έναν αδέσποτο σκύλο, για τον οποίο έγραψε το συγκλονιστικό ομώνυμο τραγούδι της. Εννοείται πως τόσο ο Μίκης Θεοδωράκης όσο και ο Μάνος Χατζιδάκις φιλοξενούσαν με μεγάλη αγάπη στον χώρο τους επίσης πολλά σκυλιά και γατιά. «Πάντα αδέσποτα» μου είχε πει ο Θεοδωράκης το 2017 σαν τον ρώτησα για τα σκυλιά που είχα συναντήσει στο ισόγειο του σπιτιού του στου Φιλοπάππου.
Οσο για τον Σταύρο Ξαρχάκο, είχε μια μοναδική σχέση με έναν κατάμαυρο γάτο, τον Γατέα, που συνήθιζε να κοιμάται επί σειρά ετών στο προσκεφάλι του και που όταν έφυγε από τη ζωή βύθισε στο πένθος τον συνθέτη. Το αποκορύφωμα ήταν, όμως, ένα γύρισμα που κάναμε το 2003 στο σπίτι του Ευγένιου Σπαθάρη στο Μαρούσι. Στον μεγάλο κήπο του υπήρχαν αφημένα πάρα πολλά μπολάκια με ξηρά τροφή και νερό, πάνω από εκατό, ίσως και διακόσια. Οπως θα μας εξηγούσε ο αείμνηστος καραγκιοζοπαίχτης, τάιζαν οικογενειακώς εκατοντάδες αδέσποτες γάτες, οι οποίες μάλιστα είχαν η καθεμία το δικό της βιβλιάριο υγείας.
Μας ψιθυρίζουν την αλήθεια των πραγμάτων
Στο βιβλίο της Κρίστης Στασινοπούλου με τίτλο «Συναντήσεις με αξιοσημείωτα ζώα» (μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Opportuna), η γνωστή τραγουδοποιός και ερμηνεύτρια παραθέτει μικρά κείμενα και σκίτσα, καθένα και μία συνάντησή της με ένα αξιοσημείωτο ζωντανό της φύσης. Μεταφέρω λόγια της ίδιας από την ιδιαίτερη αυτή έκδοση: «Σαύρες των Κυκλάδων, λιβελούλες, χρυσόμυγες, τζιτζίκια του καλοκαιριού. Τσακάλια που τραγουδούν πολυφωνικά, αλεπούδες που κατέβηκαν στην Αθήνα και τα σκυλιά μας που τις κυνηγούν. Γάτες των σπιτιών και των δρόμων. Θαλάσσια κήτη που ταξιδεύουν κρυφά στον Σαρωνικό, ψαράκια που προπονούνται στις ποδοσφαιρικές κεφαλιές κι εκείνο το χταποδάκι που χόρευε ζεϊμπέκικο. Γλάροι, γεράκια, αητοί, πέρδικες, σοφές κουκουβάγιες, ο τρομακτικός χουχουριστής, ο κοκκινολαίμης που με γυροφέρνει κάθε χειμώνα. Και από πιο μακρινά μέρη… Οι ιερές αγελάδες που αφήνιασαν, η ελεφαντίνα του ινδικού ναού, οι αρουραίοι της Βομβάης, τα πιθήκια του Χάνουμαν, οι αγέλες των λιπόσαρκων σκυλιών στις αμμουδιές της Γκόα». Ετσι, διότι τα ζώα μπορούν ανά πάσα στιγμή να μας ψιθυρίζουν την αλήθεια των πραγμάτων και να γεννούν παράξενα και βαθιά ερωτήματα.
Επιστροφή στην ενότητα ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ







